پس چرا عاشق نباشم

من که میدانم شبی عمرم به پایان می رسد

نوبت خاموشی من سهل و آسان می رسد

من که میدانم که تا سرگرم بزم هستی ام

مرگ بی راه گرچه بی رحم و شتابان می رسد

             پس چرا عاشق نباشم

من که میدانم به دنیا اعتباری نیست، نیست

بین مرگ و آدمی قول و قراری نیست، نیست

من که میدانم اجل ناخونده و بیدادگر

سر زده می آید و راه فراری نیست، نیست

             پس چرا عاشق نباشم