باران

فریاد زندگی

باز میگویم و میبارم

از تلخی تا ننگی

شده ام ویران

در این بهاران

سر و پا حسرت

از وجود پرنده ای در قفس

از سنگ داغها

از ننگ ها

از ریا کاریها

از سرنوشت ها

از ستاره ا

از اینجا

از اونجا

و فرار از خودم

فرار از خودی ها ناخوش

فرار از نا خوشیهای دیگران

فرار از سرنوشت تنهایان

فرار از غم های خود سوز

و نگاه به برجهای بلند مرتبه

نگاه به باغچه های سر سبز

نگاه به آینه های قدی

نگاه به سواران بی سوار

و قریاد از زندگی

فریاد از بندگی

فریاد از ژندگی

فریاد از تنهایی

فریاد از جدایی

فریادو فریاد از آدم و عالم

                                                                                                آرمان خادمی

تراوین

من تو سرر یک بودم دیدم دارم معتاد میشم گزاشتم رفتم حالا دوباره به ۵ معتاد شدم