درد دل باطل

چرا دنیا پر از حادثه های وارونست

مسکین

شب پائیز می لرزد به روی بسترِ خاکسترِسیرابِ ابرِ سرد سحر،با لحظه هایِ دیرمان اش،می کشاند انتظار صبح را در خویش...

سه کودک بر سریرِ سنگ فرشِ سرد و صد کودک به خاک نره یِ مرطوب.

مرغِ مسکین!زندگی زیباست

خُورد و خُفتی نیت بی مقصود

افسوس

جامه ات خیس آمد از باران.

بی چراغی وآتشی آن سان که من میخواهم خموش سردوتاریک است.

کجاست؟

امروز در کوچه سار تنهایی قدمی پیمودم

پی مقصودی رفتم ولی مقصود از من فرار میکرد

نمی دانم کجایهکارم خاکی بود و خالی از لطف

شاید مقصودم اشتباه بود

شاید شبنم خیسی که بر چمن زار کنار کوچه است

راهی از راه های رسیدن به او را به من بشناساند

من از برگها میپرسم جوابم کارهایم کجاست

از سبزه و گل میپرسم پس کو جوابی

از خود میپرسم

جواب میدهد دلت را باید به سوی خوبی ها صیقل دهی

کجاست خوبی چیست خوبی من که در

راه چیزی به جز پلیدی ندیدم

شاید دلم را باید بگسترانم

تا خوبی های این روزگار را ببینم

اندکی عجل مهلت بده تا بیام خوبی را