از گل فروشی٬لاله رخی لاله میخرید.
میگفت:بی تبسم گل٬خانه بی صفاست!
گفتم:
-صفای خانه٬کفایت نمیکند
باید صفای روح بیابی که کیمیاست!
خوب است ای کسی که به گلزار زندگی
روز تو٬همچو لاله٬ضفا بخش و دلبرباست٬
روح تو نیز چون رخ تو٬ باصفا بود
تا بنگری که خان ی تو٬خانه خداست!